مقدمه: سندرم روده تحریک پذیر (IBS) شایعترین بیماری دستگاه گوارش می باشد که در حدود 22-14 در صد افراد جامعـه را مبتــلا می نمایـد. ایـن مطالعـه با هـدف تعیین ارتبـا ط بین PND(Post nasal discharge) و IBS انجام شد. مواد و روشها: این مطالعه به صورت Case -Control انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه بیمارانی است که در سال 1379 به درمانگاه تخصصی داخلی بیمارستان توحید سنندج مراجعه نموده اند. حجم نمونه شامل 67 بیمار مبتلا به IBS بود که سابقه اختلالات روانپزشکی و بیماریهای مزمن را نداشتند. گروه کنترل از میان بیماران غیر مبتلا به IBS و با روش Paired Matching انتخاب شدند.نتایج: براساس نتایج این مطالعه 59.7 در صـد مبتلایان به IBS,( چهل نفر) را زنان و 40.3 در صد (27 نفر) را مردان تشکیل مـی دادند. میانگیـن سنـی ایـن بیـماران 27.9 سال با انحراف معیـار 8.73 سال بود. همچنین 41.8 درصـد 28) مورد) آنها در رادیـوگرافی از سینوسهای پارانازال شواهـدی دال بـر سینـوزیت داشتـند. بین سابقه سینـوزیـت و IBS رابـطه معنـی داری وجـود دارد P=0.01) و OR=4.27 و CI=1.19-16.74 و X2=5.37 و df=1) . همچنین رابطه بین PND و IBS معنی دار می باشد P=0.001) و CI=2.29-13.99 و OR=5.6 و (X2=18.69.نتیجه گیری: براساس نتایج این مطالعه عفونتهای دستگاه تنفسی فوقانی بویژه سینوزیت با IBS همراهی دارد و مطرح کننده این موضوع است که شاید IBS یک اختلال منتشر است که در آن سیستمهای مختلف بدن درگیر می باشند.

امروزه، کارکرد اصلی زهکشی، تنها خروج آب اضافی از نیمرخ خاک نیست، بلکه مدیریت سطح ایستابی نیز به اهداف آن اضافه شده است. زهکشی کنترل شده یکی از روش هایی است که می تواند چنین هدفی را تحقق بخشد. در این پژوهش، سامانه زهکشی کنترل شده در اراضی دشت مغان با هدف کاهش حجم زهاب خروجی، مدیریت بهتر سطح ایستابی و افزایش بهره وری آب آبیاری در محصولات ذرت و گندم به اجرا در آمد. این بررسی در زمینی به مساحت 40 هکتار در قالب سه تیمار شامل زهکشی آزاد(FD)، زهکشی کنترل شده با عمق کنترل ثابت 70 سانتی متر(CD70) و زهکشی کنترل شده با عمق متغیر در دوره رشد گیاه (CDch) و در سه تکرار صورت گرفت. اطلاعات جمع آوری شده شامل میزان دبی خروجی از زهکش ها، تغییرات زمانی و مکانی سطح ایستابی و عملکرد محصولات ذرت و گندم بود. نتایج این پژوهش نشان داد که در تیمارهای CDch و CD70، حجم زهاب خروجی از زهکش ها در محصول ذرت 2/51 و 8/43 درصد و در محصول گندم 6/46 و 1/33 درصد و به صورت معنی داری نسبت به زهکشی آزاد (FD) کاهش یافت. نتایج همچنین نشان داد که سطح ایستابی در زهکشی آزاد نوسانات بیشتری نسبت به تیمارهای زهکشی کنترل شده دارد. میزان عملکرد علوفه تر در محصول ذرت در تیمارهای CD70 و CDch به میزان 9/24 و 1/19 درصد و عملکرد دانه گندم 3/41 و 6/26 درصد نسبت به تیمار FD افزایش یافت. درنهایت، نتایج نشان داد که بهره وری آب آبیاری در تیمارهای زهکشی کنترل شده و به خصوص تیمار CDch بیش از تیمار زهکشی آزاد بود. با اجرای سامانه زهکشی کنترل شده، علاوه بر کاهش زهاب خروجی، از میزان خسارات زیست محیطی ناشی از زهاب در پایین دست مزارع نیز کاسته می شود.

کمبود منابع آب در سال های آتی به یکی از بزرگ ترین چالش­های جهانی تبدیل خواهدشد و به همین دلیل می باید از تمامی منابع آبی نامتعارف در دسترس استفاده کرد. تخلیۀ مایع صفر به عنوان یک سامانۀ نوظهور برای به حداقل رساندن پساب (به ویژه پساب­ های شور) و بیشینه کردن بازیابی منابع آب، در چند سال اخیر توجه پژوهشگران و واحدهای صنعتی را جلب کرده است. اگرچه، تبخیر حرارتی به عنوان روش متداول تخلیۀ مایع صفر شناخته شده است، در سالیان اخیر استفاده از فرایندهای غشایی متداول اسمز معکوس و فرایندهای جدید تقطیر غشایی، اسمز مستقیم و الکترودیالیز در ترکیب با روش­های حرارتی و بلورسازها جلب توجه کرده است تا با کاهش حجم پساب، شدت جریان ورودی به سامانه­های حرارتی کاهش یابد. در این مقاله، پس از معرفی اجمالی سامانه­های تخلیۀ مایع صفر حرارتی و غشایی، تحقیقاتی گسترده- که به منظور بهبود عملکرد و اقتصاد این سامانه­ها با استفاده از فرایندهای ترکیبی ازجمله ترکیب روش­های حرارتی- غشایی در دست انجام است- مرور شده است. با مقایسۀ عملکرد هر یک از آن ها، ظرفیت و محدودیت های این سامانه­ها بررسی شده است. اگرچه، استفاده از سامانه­های تخلیۀ مایع صفر باعث افزایش سرمایه ­گذاری اولیه و هزینه های عملیاتی و درنتیجه، قیمت آب تولیدی خواهدشد، ولی به دلیل کمبود منابع آبی در مناطقی با تنش آبی و نیز آثار مخرب زیست محیطی ناشی از تخلیۀ پساب­ ها، می ­توان انتظار داشت که در آیندۀ نزدیک به عنوان راهکاری ضروری برای مدیریت پایدار منابع آبی نامتعارف به بهره برداری برسد.

کاربرد آب به عنوان خنک کننده در صنایع و تخلیه آن در محیط آبی سبب ایجاد آلودگی حرارتی خواهد شد. در پژوهش حاضر از مدل سه بعدی هیدرودینامیکی-اکولوژیکی کوهیرنس استفاده شده است تا الگوی دمای محیط آبی تحت تأثیر تغییرات دبی پساب گرم شبیه سازی گردید. مدل تا رسیدن به پایداری به مدت دو سال با استفاده از یک شبکه کارتزین (40×120) و مختصات سیگما با 5 تراز از سطح تا کف، داده های هواشناسی، مؤلفه های اصلی جزر و مد (O1, K1, M2, S2) و اطلاعات مربوط به دما و دبی خروجی پساب گرم اجرا گردید. نتایج مدل سازی نشان می دهد میزان دبی پساب خروجی بر دما در محل تخلیه و گسترش پلوم گرمایی در فصول مختلف اثر خواهد داشت. میزان تغییرات دمای ایجادشده در محیط توسط پساب گرم به اختلاف دمای محیط و پساب بستگی دارد. همچنین نتایج این مدل نشان می دهند که نیروی کوریولیس بر پلوم گرمایی اثر گذاشته و پلوم و اثرات ناشی از آن را به سمت راست منحرف می کند. نتایج این مدل سازی می تواند جهت مدیریت زیست محیطی آلودگی حرارتی و همچنین بهینه کردن کارایی سیستم خنک کننده صنایع استفاده شود.

سرریزها از لحاظ فنی و اقتصادی نقش مهمی در بهینه سازی بهره برداری از سازه های ذخیره آب ایفا می کنند. سرریزهای کلید پیانویی، نوع پیشرفته و توسعه یافته ای از سرریزها هستند که می توانند مقادیر زیادی دبی را با ثابت نگهداشتن هزینه های اجرایی انتقال دهند. هدف از انجام این تحقیق، تعیین پارامترهای موثر بر ضریب دبی جریان با استفاده از 9 مدل فیزیکی بود. نسبت عرض کلیدهای ورودی (Wi) به خروجی (Wo) در هفت سرریز عبارت بودند از: 1. 0، 1. 1، 1. 2، 1. 3، 1. 4، 1. 5 و 1. 6 که به ترتیب با علامت های اختصاری PK1. 0، PK1. 1، PK1. 2، PK1. 3، PK1. 4، PK1. 5 و PK1. 6 نشان داده شدند و دو مدل دیگر شامل سرریزهای مدل PKT (دارای دیواره ضخیم تر) و PKTP (دارای دیواره ضخیم تر و تاج افزایش یافته) بودند. در مطالعه حاضر تاثیر تغییر عرض کلیدهای ورودی (Wi) و خروجی (Wo) بر ضریب تخلیه و منحنی دبی-اشل، تاثیر ضخامت دیواره و لبه دار نمودن عرض کلیدهای خروجی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان دادند که بهترین حالت برای تغییر عرض ها نسبت 1. 4 می باشد، به طوری که موجب افزایش 30 درصدی تخلیه نسبت به سرریز شاهد شد. افزایش ضخامت دیواره، افزایش 5 درصدی تخلیه نسبت به شاهد را به دنبال داشت و نصب لبه های مربوط به عرض کلیدهای خروجی، ضمن افزایش 10 درصدی دبی نسبت به سرریز شاهد، باعث توزیع یکنواخت خطوط جریان روی سرریز گردید. بر اساس نتایج این تحقیق، مبنی بر برتری سه مدل PK1. 4، PKT و PKTP، می توان خصوصیات هندسی این مدل ها را به عنوان الگویی در بهینه سازی طراحی سرریزهای کلیدپیانویی مورد استفاده قرار داد.

در این پژوهش اثر کنترل کنندگی دبی بر میزان غلظت متغیرهای کیفی آب بررسی و قابلیت مدل سازی روابط میان غلظت برخی از متغیرهای کیفی آب و میزان دبی جریان آب در 61 نمونه برداشت شده، طی آبان 1386 لغایت تیر 1387، در وضعیت های مختلف هیدرولوژیکی جریان پایه، سیلابی و برداشت شن و ماسه در آبخیز آموزشی - پژوهشی دانشگاه تربیت مدرس ارزیابی شد. نتایج به دست آمده ارتباط میزان کلراید در جریان پایه، کدورت و نیترات در جریان پایه و سیلابی و هم چنین سختی و قلیائیت در هنگام برداشت شن و ماسه با ضریب همبستگی به ترتیب بیش از 0.509 (p<0.001)، 0.063 (p<0.01) و 0.508 (p<0.01) با خطای تخمین کمتر از 64 درصد با میزان دبی در زمان مربوطه را تائید نمود.